• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
Üyelik Girişi
Site Haritası
IP ADRESİNİZ
ip adresi

Şair Ahmet Hicri


Şair Ahmet Hicri

          Babası Hasan Rüşdi Efendi'nin Tosya'da müderris bulunduğu 1875 yılında Tosya'da doğmuştur. İlk Rüştiye tahsilinden sonra medreseyi babasının öğrencileri arasında okumuş, 1908  de babasının ölümü üzerine Tosya'da müderris olmuştur. İcazetnamesinde sarf ve nahiv, mantık, fıkıh ve hadis tefsir, kelam, feraiz, aruz, adap, akliyyat ve naktiyyat, rivayet ve dirayet ilimlerinden mücaz olduğu yazılıdır.


Hicri'nin bidayet mahkemesi, idare ve maarif meclisleri azalıklarında da bulunduğu anlaşılıyor. Duygulu rind ve güler yüzlü bir kimse olarak tanınır. 2 Mart 1920 de ölmüş, Hıdırlık'ta Künbed'de babasının mezarı yanına gömülmüştür.

Şair Hicri Arapça ile Farsça çok fasih konuştuğu, Türkçe vaazlarında da babasının talakat ve tesirinden üstün olduğu söyleniyor. Şair olarak, divan tarzında tertipli ve çeşitli şiirler yazmışsa da divanı 1918 de veiyle birlikte yanmıştır. Bugün eldeki şiirleri varisleri ile arkadaşlarından derlenebilmiş olanlardır. 

Kaplıyan eflâki her şesb düd-i ahımdır benim 
Bais ancak ahıma baht-ı siyahımdır benim

Tâ'n kılma secde eylersem kaşi tuğraya ben
Kande görsem ol peri-rü kıble-gahımdır benim

Reng-i ruhsarın sebih olsa hatadır goncaya
Sorsalar indimde ey gül, gül riyâhımdır benim

Zülf-âsâ dil perişan olda daim şâd olur
Pâymâl olmak yolunda, izz-ü câhımdır benim

Bir muazzam Şehriyarın (Hicriya) meftunuyum
İftihar etsem aceb mi padişahımdır benim

Bir beyit

Arz-ı hal eyleyelim sevgili cananımıza
Rahım eder belki görüp hâl-i perişânımıza